Usprawnianie dziecka ze skoliozą i zespołem Ehlersa- Danlosa

Autor: Łukasz Spliter, Roksana Malak, Magdalena Atarowska, Włodzimierz Samborski
15 lutego 2018

Wstęp: Skoliozę określa się, jako trójpłaszczyznową wadę kręgosłupa. Często współwystępuje w chorobach przebiegających z wiotkością. Przykładem jest zespół Ehlersa-Danlosa. Brak zastosowania odpowiedniego leczenia oraz indywidualnej terapii może doprowadzić do jej progresji oraz zaburzać funkcjonowanie narządów i układów.

Celem pracy było opisanie terapii pacjenta ze skoliozą i zespołem Ehlersa-Danlosa oraz porównanie wyników kąta rotacji tułowia przed i po terapii.

Materiał i metody: Terapii poddano 6-letniego chłopca ze skoliozą i zespołem Ehlersa-Danlosa. Przed zastosowaniem terapii zmierzono u niego kąt rotacji tułowia skoliometrem Bunnela. Następnie rozpoczęto usprawnianie zgodnie z założeniami metody Funkcjonalnej Indywidualnej Terapii Skolioz (FITS). Po okresie 3 miesięcy powtórnie zmierzono kąt rotacji tułowia.

Wyniki: Kąt rotacji tułowia w poszczególnych poziomach przed zastosowaniem opisanej terapii wynosił kolejno: C7: 5/6°S, Th6: 10°S, Th12: 9°S, S: 3°D; kąt rotacji tułowia po trzech miesiącach terapii metodą FITS: C7: 0°, Th6: 4°S, Th12: 8°S, S1: 2°D

Wnioski: Terapia metodą FITS u dziecka ze skoliozą i zespołem Ehlersa-Danlosa prowadzona w okresie 3 miesięcy może prowadzić do zmniejszenia kąta rotacji tułowia.

Forum Reumatologiczne 2017;3(4):243-248.

PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU:

www.journals.viamedica.pl/forum_reumatologiczne

Zaloguj się, aby dodać komentarz.