Stan kośćca u kobiet z zespołem cieśni nadgarstka — badanie retrospektywne

Autor: Aleksander Kisała, Wojciech Pluskiewicz, Piotr Adamczyk
22 czerwca 2018

Wstęp: Zespół cieśni nadgarstka jest najczęstszą obwodową neuropatią uciskową powodującą upośledzenie czucia oraz zanik mięśni ręki, co prowadzi do ograniczenia funkcji ruchowych kończyny.
Celem badania było sprawdzenie, czy zespół cieśni nadgarstka ma wpływ na stan kości przedramion i paliczków rąk.
Materiał i metody: Retrospektywne badanie przeprowadzono w grupie 32 kobiet w średnim wieku 59,0 ± 8,43 lata z rozpoznaniem zespołu cieśni nadgarstka, leczonych operacyjne. Do oceny stopnia nasilenia objawów klinicznych przed operacją zastosowano skalę Levine’a oraz badanie elektroneurograficzne (ENG). Po operacji wykorzystano skalę Levine’a, a stan kośćca oceniano za pomocą badania densytometrycznego (DXA) kości przedramion, szyjki kości udowej i kręgosłupa lędźwiowego oraz badaniem prędkości fali ultradźwiękowej (Ad-SoS, m/s) metodą ultradźwiękową (QUS) w obrębie paliczków proksymalnych obu rąk. Metoda DXA mierzy gęstość mineralną kości. Wynik pomiaru metodą QUS jest odzwierciedleniem cech strukturalnych tkanki kostnej. Wyniki dla kończyny operowanej porównano z wynikami kończyny zdrowej.
Wyniki: W porównaniu wyników badania DXA przedramion nie uzyskano istotnych statystycznie różnic pomiędzy stroną zdrową i chorą. Prędkość fali ultradźwiękowej dla strony operowanej i nieoperowanej wyniosła odpowiednio 1993,4 ± 64,0 m/s i 2006,7 ± 66,2 m/s, i była istotnie wyższa po stronie nieoperowanej (p < 0,05).
Wnioski: Przeprowadzone badanie potwierdza ipotezę, że zespół cieśni nadgarstka może mieć negatywny wpływ na cechy jakościowe tkanki kostnej odzwierciedlone badaniem QUS paliczków, choć nie prowadzi do zaburzeń mineralizacji szkieletu w obrębie dystalnej części kończyny górnej.

Forum Reumatologiczne 2018;4(2):126-134.

PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU:

www.journals.viamedica.pl/forum_reumatologiczne

Zaloguj się, aby dodać komentarz.